Przepisy dotyczące aborcji w Polsce.

0

Jeśli potrzebujesz indywidualnej porady prawnej 

SŁUŻĘ CI POMOCĄ!

Przepisy dotyczące aborcji w Polsce.

PRZEPISY.

Przepisy dotyczące okoliczności, w których możliwa jest terminacja ciąży tj. jej usunięcie na terenie RP, znajdują się w USTAWIE O PLANOWANIU RODZINY, OCHRONIE PŁODU LUDZKIEGO I WARUNKACH DOPUSZCZALNOŚCI PRZERYWANIA CIĄŻY z dnia 7 stycznia 1993 r.

Preambuła
Uznając, że życie jest fundamentalnym dobrem człowieka, a troska o życie i zdrowie należy do podstawowych obowiązków państwa, społeczeństwa i obywatela; uznając prawo każdego do odpowiedzialnego decydowania o posiadaniu dzieci oraz prawo dostępu do informacji, edukacji, poradnictwa i środków umożliwiających korzystanie z tego prawa, stanowi się, co następuje:

art. 4a [Aborcja]
1. Przerwanie ciąży może być dokonane wyłącznie przez lekarza, w przypadku gdy:
1) ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej,
2) badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu,
3) zachodzi uzasadnione podejrzenie, że ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego,
4) (utracił moc)

KTO POTWIERDZA PRZESŁANKI I KIEDY?

W przypadku, kiedy badania wskazują na prawdopodobieństwo ciężkiego upośledzenie płodu (oraz inne przesłanki z punktu nr 2) przerwanie ciąży jest dopuszczalne do chwili osiągnięcia przez płód zdolności do samodzielnego życia poza organizmem kobiety ciężarnej. Oznacza to, że przerwanie ciąży możliwe jest w każdym czasie choć orzecznictwo wskazuje na 24 tydzień. Przerwania ciąży dokonuje lekarz w szpitalu, natomiast wystąpienie tych okoliczności musi stwierdzić inny lekarz niż ten, który przeprowadza zabieg.

W przypadku podejrzenia, iż ciąża jest wynikiem np. gwałtu, jej terminacja możliwa jest tylko, jeżeli od początku ciąży nie upłynęło więcej niż 12 tygodni. Okoliczność podejrzenia czynu zabronionego potwierdza prokurator. Przerwania ciąży dokonuje lekarz w szpitalu.

W przypadku zagrożenia zdrowia i życia kobiety ciężarnej przerwania ciąży dokonuje lekarz w szpitalu i co do zasady zabiegu dokonuje inny lekarz niż ten, który stwierdza przesłanki do wykonania zabiegu. Wyjątkiem jest sytuacja w której istnieje bezpośrednie zagrożenie dla jej życia.

ZGODA KOBIETY.

Do przerwania ciąży wymagana jest pisemna zgoda kobiety. W przypadku małoletniej lub kobiety ubezwłasnowolnionej całkowicie wymagana jest pisemna zgoda jej przedstawiciela ustawowego. W przypadku małoletniej powyżej 13 roku życia wymagana jest również pisemna zgoda tej osoby. W przypadku małoletniej poniżej 13 roku życia wymagana jest zgoda sądu opiekuńczego, a małoletnia ma prawo do wyrażenia własnej opinii. W przypadku kobiety ubezwłasnowolnionej całkowicie wymagana jest także pisemna zgoda tej osoby, chyba że na wyrażenie zgody nie pozwala stan jej zdrowia psychicznego. W razie braku zgody przedstawiciela ustawowego, do przerwania ciąży wymagana jest zgoda sądu opiekuńczego.

ODPOWIEDZIALNOŚĆ.

Polski porządek prawny przewiduje dwa rodzaje sytuacji, w których możliwa jest odpowiedzialność karna za dokonaną aborcję – przerwanie ciąży za zgodą kobiety i bez zgody kobiety.

Za zgodą kobiety – art. 152 kodeksu karnego

Każdy, kto za zgodą kobiety przerywa jej ciążę z naruszeniem przepisów ustawy oraz każdy kto udziela kobiecie ciężarnej pomocy w przerwaniu ciąży lub ją do tego nakłania, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Ponadto, gdy do powyższych sytuacji dochodzi, gdy dziecko poczęte osiągnęło zdolność do samodzielnego życia poza organizmem kobiety ciężarnej, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

Bez zgody kobiety – art. 153 kodeksu karnego.
Kto stosując przemoc wobec kobiety ciężarnej lub w inny sposób bez jej zgody przerywa ciążę albo przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem doprowadza kobietę ciężarną do przerwania ciąży, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
Ponadto, gdy do powyższych sytuacji dochodzi, gdy dziecko poczęte osiągnęło zdolność do samodzielnego życia poza organizmem kobiety ciężarnej, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

Śmierć ciężarnej.

Art. 154 Kodeksu Karnego
§ 1. Jeżeli następstwem czynu określonego w art. 152 § 1 lub 2 (za zgodą kobiety) jest śmierć kobiety ciężarnej, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 2. Jeżeli następstwem czynu określonego w art. 152 § 3 lub w art. 153 jest śmierć kobiety ciężarnej, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

CO JESZCZE WARTO WIEDZIEĆ?

  1. Jeszcze w roku 1997 obowiązywał przepis, który zezwalał na przeprowadzenie aborcji w sytuacji, gdy kobieta ciężarna znajdowała się w ciężkich warunkach życiowych lub trudnej sytuacji osobistej.
  2. Ustawa gwarantuje, osobom objętym ubezpieczeniem społecznym i osobom uprawnionym na podstawie odrębnych przepisów do bezpłatnej opieki leczniczej, prawo do bezpłatnego przerwania ciąży w publicznym zakładzie opieki zdrowotnej.
  3. Osoby wykonujące czynności wynikające z ustawy są obowiązane do zachowania w tajemnicy wszystkiego, o czym powzięły wiadomość w związku z wykonywaniem tych czynności, stosownie do odrębnych przepisów.
  4. Brakuje przepisów, które regulowałyby jak powinien zabieg przerywania ciąży wyglądać. Oczywistym wydaje się fakt, iż np. należy dbać o godność zarówno kobiety jak i dziecka, jednak brak jest stosownych uregulowań w tym zakresie.

Więcej informacji.

O sytuacji prawnej kobiety po poronieniu oraz martwym urodzeniu pisałam TUTAJ.

O sytuacji prawnej kobiety, której dziecko urodziło się żywe i zmarło na późniejszym etapie swojego życia pisałamTUTAJ.

O prawach kobiet rodzących pisałam TUTAJ.

Wszystkiego dobrego! Katarzyna Łodygowska matka prawnik

autor zdjęcia.